Τι πρέπει να έχουμε στο αυτοκίνητο;

Η προετοιμασία για μια άσχημη κατάσταση όταν είμαστε στον δρόμο δεν έχει να κάνει με πρόστιμα και με τον ΚΟΚ – έχει να κάνει με την κοινή λογική, τις συνθήκες που περιμένουμε, τα χιλιόμετρα που κάνουμε, το είδος των δρόμων που κινούμαστε, τον τύπο και την παλαιότητα του οχήματός μας, αλλά κυρίως την γενική μας διάθεση να ασχοληθούμε και να λύσουμε το πρόβλημα.

Ας ξεκινήσουμε απο τα απαραίτητα για “να μην φάμε κλήση…” Πρέπει να έχουμε φαρμακείο, τρίγωνο και πυροσβεστήρα. Ο πυροσβεστήρας (όπως λέει και το αντίστοιχο ΦΕΚ) πρέπει να είναι 3 κιλών ξηράς κόνεως ή άλλου τύπου αντιστοιχης κατασβεστικής ικανότητας. Συνήθως, επειδή οι 3 κιλών “ξηράς κόνεως” είναι λίγο… τερατώδεις σε μέγεθος, χρησιμοποιούμε ίδιας κατασβεστικής ικανότητας πυροσβεστήρες σε μικρότερη συσκευασία. Υπάρχουν και υψηλότερης περιεκτικότητας “ξηράς κόνεως” και πυροσβεστήρες αφρού. Και ενώ μάλλον δεν υπάρχει περίπτωση κανείς να μας ελέγξει τον τύπο του πυροσβεστήρα που έχουμε, καλό είναι να προτιμήσουμε ένα κατάστημα εξειδικευμένο στα πυροσβεστικά είδη για να αγοράσουμε κάτι αξιόπιστο.

Η τιμή θα είναι και ανάλογα υψηλή για κάτι καλό, σε σχέση με τους πυροσβεστήρες – σπρέι που πωλούνται σε υποπολλαπλάσιες τιμές. Και οπωσδήποτε να αγοράσουμε πυροσβεστήρα με ένδειξη πίεσης (με μανόμετρο) για να ελέγχουμε την κατάστασή του. Τέλος, καλό είναι ο πυροσβεστήρας να βρίσκεται κοντά στον οδηγό και όχι κάτω από αποσκευές στο πορτμπαγκαζ. Καλές θέσεις είναι στην βάση του καθίσματος ή στον πλαϊνό μαρσπιέ του οδηγού ή του συνοδηγού. Το σωστό φαρμακείο είναι κάτι το οποίο χωράει συζήτηση. Τα τυπικά φαρμακεία του εμπορίου περιλαμβάνουν τα ελάχιστα για να βάλουν τον κόκκινο σταυρό πάνω στο κουτί και να ξεμπλέξουμε με το ΚΤΕΟ ή τον τροχονόμο.

Πρέπει να ορίσετε μόνοι σας τι σας χρειάζεται σε ένα όχημα, λαμβάνοντας υπόψη ότι τα φαρμακευτικά προϊόντα έχουν ημερομηνία λήξης, έχουν προδιαγραφές αποθήκευσης (συνήθως μέχρι 25 βαθμούς ) που δεν έχουν καμιά σχέση με το καυτό πορτμπαγκαζ μας, ενώ χρειάζονται και περιοδικό έλεγχο. Επίσης καλό είναι το φαρμακείο μας να είναι σε ένα μονωμένο κουτί ή σακίδιο. Το φαρμακείο πρέπει να είναι προσανατολισμένο προς τον τραυματισμό και όχι μόνο για μικροχτυπήματα. Προτιμήστε επιπλέον από το απλό μπαμπάκι με το ιώδιο, ένα καλύτερο απολυμαντικό (betadin), μεγάλες συσκευασμένες γάζες, επιδέσμους και λευκοαπλάστ που μπορεί να δέσουν μια μεγάλη πληγή. Τραυμαπλαστ προτιμήστε αυτό του μέτρου που μπορεί και καλύπτει καλύτερα, μαζί με ένα ψαλίδι για να κοψετε οτι χρειάζεται.

Αν θέλετε να πάτε λίγο παραπέρα, 1-2 ζευγάρια ιατρικά γάντια, 1-2 σύρριγες, αποστειρωμένες χειρουργικές λεπίδες, μία μάσκα για τεχνητή αναπνοή, αυτοκόλλητα ράμματα, ενώ ένας στιγμιαίος πάγος είναι πολυ χρήσιμος για χτυπημένες αρθρώσεις. Αν έχουμε ανάγκη για πιο εξειδικευμένα φάρμακα (έχουμε παιδιά, ηλικιωμένους, έχουμε πιθανές αλλεργίες και χρόνιες ασθένειες, μπορεί να πηγανουμε συχνές εκδρομές σε εξωτερικούς χώρους και να χρειαζόμαστε φαρμακα για τσιμπήματα εντόμων και ερπετών κλπ), καλό είναι να έχουμε ένα δεύτερο πιο ειδικό φαρμακείο στο σπίτι που θα το παίρνουμε μαζί μας όταν χρειάζεται και δεν θα το αφήνουμε στο αυτοκίνητο.